II wojna światowa – czasognia.pl

W czerwcu 1941 roju wojska niemieckie rozpoczęły atak na ZSRR, opanowując w kilka miesięcy rozległe tereny tego państwa. Zgodnie z założeniami planu głodowego, większa część żywności była konfiskowana, ludność pozostawała bez żadnych zapasów na zbliżającą się zimę. Czasem pozostawiano tylko minimum, które miało wystarczyć na przeżycie ciężkiego okresu, choć zamiar niemiecki był wręcz odwrotny, chcieli oni skazać ludność ZSRR na śmierć głodową. Pod czas surowej zimy śmierć poniosło miliony niewinnych ludzi, natomiast wszelkie pożywienie trafiało do wojska jak i osób cywilnych III Rzeszy. Plan głodowy był tez jednym z czynników, dla których Adolf Hitler zaprzestał chęci szturmu na Moskwę i Leningrad, po prostu atak zastąpił skazywaniem ludzi na pewną śmierć głodową. W przypadku Moskwy plan ten nie powiódł się do końca, niestety okupowany Leningrad odcięty od dostaw żywności ponad dziewięćset dni poniósł klęskę, w wyniku głodu zmarło około milion jego mieszkańców. Niestety plan głodowy odbił się w dużym stopniu tez na radzieckich jeńcach wojennych, gdyż jeszcze przed wybuchem zamieszek Niemcy wydali rozporządzenie by jeńcy dostawali mniej jedzenia i gorszego gatunkowo. Mniejsza ilość wartości odżywczych spowodowała spustoszenia w organizmach i w rezultacie śmierć. W jenieckich obozach zaistniał problem kanibalizmu. Mimo wielkich planów III Rzeszy plan głodowy nie miał takiego zasięgu jak wcześniej przypuszczano. Lata niedostatku spowodowały, iż ludność ZSRR nauczyła się gromadzić pożywienie i skutecznie je ukrywać przed czujnym okiem wojsk niemieckich.