Zbrojne przygotowania do odparcia ataku ze strony niemieckiej trwały niemalże do samego końca. Obawiano się najazdu, więc wszyscy byli postawieni w stan gotowości. Nie tylko teren był doskonale przygotowany do walki, także liczba załogi była zwiększana na wszystkie sposoby. Specjalne zapory z kolczastego drutu umieszczane w lesie czy zapory przeciwczołgowe skutecznie odpierały natarcie wroga. Pierwszy alarm ogłoszono już w marcu. Wtedy, gdy niemiecka flota przypłynęła do polski pod pretekstem pokojowej wizyty, już wtedy obawiano się konfliktu zbrojnego. W tedy właśnie przygotowania jeszcze bardziej nasiliły się, by nie dać się zaskoczyć. Dowódcą na Westerplatte był major Sucharski, jemu właśnie zawdzięcza się zdobycie sprzętu jak i powiększenie załogi. Na teren półwyspu udało się wwieźć armatę polową, kilka moździerzy oraz duża liczba amunicji. Pod czas najazdu hitlerowskiej armii Westerplatte dzielnie podjęło obronę, jednak w obliczu tak wielkiej liczebnej przewagi nie udało się wygrać tej bitwy.